
با افزایش بی سابقه در قیمت های لوازم کوهنوردی خصوصا کفش کوهنوردی مساله انتخاب کفش مناسب کوهنوردی اهمیت مضاعفی پیدا کرده است. متاسفانه گرانتر شدن انواع خارجی سبب بیشتر شدن انواع مارکهای تقلبی خارجی و یا ورود کفشهای استوک (تولید شده قدیمی و خارج از رده) به بازار شده. همچنین تولید کننده های داخلی نیز برای جلوگیری از بالارفتن هزینه های خود رو به استفاده از مواد با کیفیت پایینتر و یا متفاوت با تولیدات قبلی خود رو آورده اند. با این تفاسیر دیگر اعتماد چندانی به مارک کفش یا تجربه دوستانی که مثلا 6 ماه پیش خرید کرده اند نمی توان کرد.حتی دوباره خریدن کفشی که الان در حال استفاده آن هستید ممکن است تجربه متفاوتی برای شما ایجاد کند. برای جلوگیری از متضرر شدن در چنبن بازاری راهی وجود ندارد غیر از اینکه خود شما توانایی ارزیابی اجناس را داشته باشید. در این نوشته کوتاه سعی خواهم کرد نکاتی مفید برای شناسایی کفش های باکیفیت در اختیار شما قرار دهم.
1-
وزن کلی کفش: با توچه به مورد استفاده و مواد استفاده شده در کفش، کفشهای با طراحی بهتر معمولا از وزن پایین تری برخوردارند.
2-
قرینه بودن هر دو لنگه: اکثر کفش های بی کیفیت بدلیل اینکه توسط دوزندگان دستی دوخته می شوند دارای تفاوتهایی در لنگه چپ و راست یا سایزهای متفاوت هستند.
3-
کیفیت دوخت ها و چسب کاری: با نگاه نزدیکتر به کفش و دقت به محلهای دوخت چه بیرون کفش و چه داخل آن (حتی زیر کفی) و دقت به منظم بودن دوخت (مارپیج نبودن و دوختهای از روی هم رد شونده)، آزاد نبودن نخ، جنس نخ محکم و دقت به محلهایی که چسب زده شده از نظر بیرون زدگی چسب، کامل نبودن چسب در برخی نقاط، شل بودن چسب کاری و گاهی آزاد شدن چسب در اثر فشار می توانید کیفیت کار را ارزیابی کنید. بوی تند چسب نیز حاکی از استفاده از چسبهای نامرغوب است.
4
-زیره کفش: اکثرا وجود مارک ویبرام را حاکی از کیفیت عالی می دانند. ولی انواع ویبرام غیر اصلی یا اجناس کهنه به فراوانی در بازار وجود دارند. بهتر است با ناخن یا کلید یکی از لبه های تیز عاج های کفش را فشار داده و یا سعی در کندن آن کنید در صورتیکه در عین مقاومت بالا رفتار کش مانند بروز داد و تغییر شکل دایم ویا پارگی نشان نداد جنس مرغوب است حتی اگر ویبرام نباشد. مثلا ساخت خود شرکت سازنده کفش باشد مثلا مرل. همچنین مارک ویبرام (زرد رنگ در چندضلعی) در أنواع تقلبی بیشتر بصورت چاپ رنگ بوده و یا بصورت خیلی سطحی به کفه چسبیده شده و بسادگی با فشار زیاد کنده یا پاک می شود.
5-
ضدآب بودن: بهترین تست قرار دادن داخل آب بصورت طولانی مدت است. برای شناسایی گورتکس بودن عملا راهی جز پوشیدن برای طولانی مدت و اجرا برنامه وجود ندارد. در برخی از کفشها لبه پارچه گرتکس از کناره دوختهای زبایه قابل تشخیص است. همچنین هیچگاه روی پارجه گورتکس مستقیما دوخت رد نمی شود مگر در لبه های زبانه و خط مرکزی زیر کفش.
6-
قابلیت انعطاف پذیری کفش متناسب با نوع فعالیت شما: بطور مثال کفش مناسب برای فصل زمستان و برنامه های سنگین و درگیر شدن با برف و یخ دارای کفه بسیار خشک و غیر قابل انعطاف و ویبرامی که در سرمای شدید دچار خشکی غیر عادی نشده و همچنین لبه هایی برای اتصال گرامپون دارد. در مقابل کفش مناسب برای برنامه های گلگشت یا تپه نوردی سبک از کفه با انعطاف پذیری زیاد و طرح گل ظریف برخوردار بوده. کفشهای مناسب کوهپیمایی طولانی مدت جایی بین ایندو قرار می گیرند. کفه با انعطاف متوسط تا خشک و ویبرام گل نسبتا درشت. وجود یک لایه پلاستیکی دور تادور لبه پایینی دیواره کفش گاهی طرح دار کمک به اصطکاک بیشتر کفش در مسیرهایی با دیواره های جانبی و کمک به مقاومت بیشتر جدار کفش در برابر عواملی مثل برخورد سنگها در شن اسکی می کند. عدم وجود دوخت در نواحی نزدیک به زمین کفش سبب مقاومت بیشتر دوختها می شود.
7-
متناسب بودن سگک (غلاب) بندها با نوع استفاده: معمولا در کفشهای راهپیمایی سبک از سگکها کمتر استفاده شده و بند کفش از میان تسمه های ظریف یا سوراخهای موجود در کفش عبور می کنند. ویژگی این حالت امکان شل و سفت شدن سریع و تحرک بند در هنگام راه رفتن است. در کفشهای سنگین تر و تخصصی تر معمولا از چند نوع سگک متفاوت استفاده شده که برخی اجازه تحرک در بند را داده و برخی که معمولا در پایین قسمت مچ قرار دارند حالت قفل شونده به بند می دهند و آنهایی که در قسمت ساق قرار دارند اجازه خارج شدن کامل بند در هنگام باز کردن بند را میدهند.
8-
آب پخش بودن رویه: رویه های با کیفیت در صورتیکه زیر آب جاری قرار گیرند تا مدت رمان نسبتا زیادی آب را به خود جذب نمی کنند و بصورت قطره قطره آب یا گل روی آنها پخش می شود.
9-
لایه داخلی:وظیفه حمایت از پا و راحتی را دارد. در عین حال که از نرمی مناسب باید برخوردار باشد. نباید آنقدر نرم باشد که در کوتاه مدت فشرده شده از بین برود. همچنین روکش لایه داخلی باید مقاومت قابل قبولی دربرابر سایش مداوم پا بویژه در ناحیه پاشنه داشته باشد. وجود اسفنج یا ظربه گیر در ناحیه پاشنه و نوک پنجه قابل قبول نیست. لایه زیر پا باید ار قوس مناسب برخوردار باشد و تا حدودی جاذب ضربه باشد باز هم به مقاومت طولانی آن دقت شود.(حتی بهتر است از کفش خارج شده و بدقت بررسی شود.)
10-
قسمت دور ساق: از الیاف نرمتر ساخته شده و باید حالت اسفنجی داشته باشد که با در بر گرفتن ساق از ورود ذرات سنگ و گیاهان و غیره به داخل کفش جلوگیری کند و در عین حال مانع خم شدن طبیعی مچ و آسیب به پا نشود.
برچسبها:
کفش کوهنوردی
,
قیمت
,
پوتین کوهنوردی
,
کفش کوه
,
کفش ایرانی